سفارش بازار و سفارش محدود در صرافی ارز دیجیتال دو روش اصلی برای ارسال معامله هستند، اما هدف یکسانی ندارند. سفارش بازار می‌گوید سرعت اجرا از قیمت دقیق مهم‌تر است؛ سفارش محدود می‌گوید معامله فقط در قیمت تعیین‌شده یا بهتر انجام شود. هیچ‌کدام همیشه بهترین گزینه نیست. اسپرد، نقدینگی، اندازه سفارش، نوسان و احتمال نیاز به خروج باید پیش از انتخاب بررسی شوند. برای جفت‌های ریالی و استیبل‌کوینی نیز عمق دفتر سفارش می‌تواند تفاوت زیادی داشته باشد.

سفارش بازار چگونه پر می‌شود؟

سفارش بازار به سفارش‌های موجود در دفتر سفارش می‌خورد. در خرید، ابتدا askهای نزدیک‌تر و سپس سطح‌های بالاتر مصرف می‌شوند؛ در فروش، bidها به همین ترتیب مصرف می‌شوند. اگر حجم شما از سطح اول بیشتر باشد، قیمت میانگین نهایی با قیمت مشاهده‌شده فرق می‌کند. این تفاوت همان لغزش قیمت است و در بازار سریع می‌تواند بیشتر شود. سفارش بازار معمولاً برای موقعیتی مناسب است که تکمیل شدن و خروج سریع اولویت دارد، نه زمانی که یک قیمت مشخص برای شما حیاتی است.

سفارش محدود چه چیزی را کنترل می‌کند؟

در سفارش محدود، قیمت خرید حداکثر یا قیمت فروش حداقل را شما مشخص می‌کنید. اگر بازار به آن قیمت برسد و سفارش مقابل کافی باشد، سفارش پر می‌شود؛ در غیر این صورت ممکن است بخشی از آن یا همه‌اش باز بماند. کنترل قیمت به معنی تضمین اجرا نیست. یک سفارش محدود که بلافاصله با سفارش موجود تطبیق پیدا کند، از نظر ساختار ممکن است تیکر باشد و کارمزد تیکر داشته باشد. وضعیت اجرا و جدول کارمزد صرافی را بررسی کنید.

اسپرد و دفتر سفارش

بهترین قیمت خرید و فروش، دو لبه بازار را نشان می‌دهند. فاصله این دو قیمت اسپرد است. خرید در ask و فروش در bid باعث می‌شود حتی قبل از حرکت قیمت، معامله هزینه داشته باشد. دفتر سفارش را تا اندازه واقعی خود بخوانید: چه مقدار در چند دهم درصد نزدیک قیمت قرار دارد و سفارش شما چند سطح را مصرف می‌کند؟ حجم کلی صرافی جای این بررسی را نمی‌گیرد. جفت‌ارز کم‌عمق می‌تواند هزینه بیشتری از کارمزد اسمی ایجاد کند.

برای هر حالت قانون از قبل بنویسید

اگر خبر مهمی منتشر شده یا بازار سریع حرکت می‌کند، استفاده از سفارش بازار بدون سقف هزینه می‌تواند خطرناک باشد. اگر با سفارش محدود منتظر قیمت بهتر هستید، مشخص کنید تا چه زمانی معتبر است و اگر تکمیل نشد چه می‌کنید. سفارش را فقط به‌خاطر ترس از جا ماندن بزرگ‌تر نکنید. تصمیم باید به نقدینگی و برنامه خروج وصل باشد. اگر فرض شما درباره قیمت دیگر معتبر نیست، لغو سفارش بهتر از دنبال کردن بازار با عجله است.

هزینه واقعی ورود و خروج

کارمزد میکر یا تیکر، اسپرد و لغزش را برای هر دو سمت معامله بنویسید. اگر دارایی را به شبکه دیگری منتقل می‌کنید، کارمزد برداشت و حداقل مقدار را اضافه کنید. در بازارهای اهرمی، فاندینگ و مارجین نیز وجود دارد. یک سفارش لیمیت که اجرا نشود ممکن است هزینه معاملاتی نداشته باشد، اما زمان و فرصت را مصرف می‌کند؛ این را با هزینه ورود فوری مقایسه کنید. پس از معامله، گزارش fills و قیمت میانگین را ذخیره کنید.

نمونه تصمیم‌گیری ساده

فرض کنید جفت‌ارز عمق کافی دارد، اندازه سفارش کوچک است و خروج سریع اهمیت زیادی دارد. سفارش بازار می‌تواند منطقی باشد، به شرطی که لغزش قابل قبول را از قبل تعیین کرده باشید. اگر اندازه سفارش بزرگ است یا قیمت مشخص برای نسبت ریسک شما مهم است، سفارش محدود و تقسیم سفارش می‌تواند کنترل بیشتری بدهد، هرچند اجرای کامل قطعی نیست. این مثال توصیه معاملاتی نیست؛ فقط نشان می‌دهد نوع سفارش باید از شرایط اجرا بیاید، نه از عادت.

چک‌لیست انتخاب نوع سفارش

  • اولویت شما تکمیل سریع است یا حفظ یک قیمت مشخص؟
  • اسپرد و عمق دفتر سفارش برای اندازه شما مناسب است؟
  • حداکثر لغزش و کارمزد قابل قبول را نوشته‌اید؟
  • اگر سفارش محدود ناقص ماند، برنامه جایگزین چیست؟
  • هزینه خروج و در صورت نیاز هزینه برداشت محاسبه شده است؟

سفارش بازار و سفارش محدود در صرافی ارز دیجیتال ابزارهایی برای اجرای تصمیم هستند، نه جایگزین مدیریت ریسک. رمزارزها پرنوسان‌اند و استفاده از اهرم می‌تواند زیان را زیاد کند. پیش از اجرا، دفتر سفارش و شرایط رسمی پلتفرم را تازه بررسی کنید. اگر نمی‌توانید اثر نوع سفارش را توضیح دهید، اندازه را کاهش دهید یا صبر کنید. این راهنما آموزشی است و مشاوره مالی یا تضمین نتیجه نیست.

راهنمای بعدی CryptoSigy

CryptoSigy در کنار انواع سفارش، درباره نقدینگی، کارمزد، فاندینگ و امنیت API مطلب دارد. مطالب فارسی CryptoSigy را ببینید و برای هر جفت‌ارز، قانون اجرای جداگانه ثبت کنید.